23314
post-template-default,single,single-post,postid-23314,single-format-standard,theme-stockholm,cookies-not-set,stockholm-core-1.1,woocommerce-no-js,select-child-theme-ver-5.1.8.1573676579,select-theme-ver-5.1.8,ajax_fade,page_not_loaded,menu-animation-underline,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

Od czego zacząć aby marka (logo) osiągnęła wartość 200 miliardów dolarów? Sprawdź w jakich przypadkach nie uzyskasz prawa wyłącznego na swój znak towarowy

Te najbardziej rozpoznawalne warte są setki miliardów dolarów a przecież zaczynały o zera… Ponownie ranking najcenniejszych marek wygrał Amazon osiągając w 2019 r wartość 200 miliardów dolarów, Google uzyskał 159,7 mld dol. a Apple „tylko”140,5 mld dol. spadając z drugiego miejsca.[1]

Logo to ten element, po którym klienci rozpoznają produkty czy usługi. Może przybrać różną formę: grafiki, wyrazu, hasła. Ważne, aby od początku budowy marki dbać o jej ochronę. Najpełniejsze zabezpieczenie daje zarejestrowanie znaku towarowego (marki) w urzędzie patentowym.

Photo by Maria Oswalt on Unsplash

 

Klienci często pytają nas o to czy mogą zarejestrować swój znak towarowy. Niekiedy, aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba wykonać czasochłonne badanie baz znaków towarowych.  Jest jednak kilka sytuacji, w których nawet bez badania możemy stwierdzić, iż nie ma dużych szans na uzyskanie prawa ochronnego do danego znaku.

 

Urząd patentowy nie zarejestruje znaku, gdy oznaczenie:

 

1. nie może być znakiem towarowym;

Dotyczy zdolności bycia znakiem towarowym, tj. pełnienia przez niego w ogóle funkcji oznaczenia odróżniającego. Chodzi zatem w tym przypadku o tzw. zdolność abstrakcyjną. Ocena zdolności odróżniającej znaku towarowego jest wypadkową dwóch elementów. Z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być “sama w sobie” na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar. Z drugiej musi zapewnić kupującemu możliwość dokonania wyboru według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru drogą okrężną.

 

2. nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone

To pozbawienie oznaczenia konkretnej zdolności odróżniającej. Charakter odróżniający znaku towarowego oznacza, że oznaczenie pozwala na określenie towaru i/lub usług, dla których wnosi się o rejestrację, jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Przykładem tego oznaczenia może być „Ciepła podłoga” zgłoszonego dla podłóg podgrzewanych albo połączenie „ECO PRO”, w którym pozytywny element PRO umieszczono po elemencie opisowym ECO. W ten sposób połączenie mogłoby być postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że oznaczone nim towary są przeznaczone dla „ekologicznych profesjonalistów” lub że „wspierają ekologię” ale nie jest możliwe aby oznaczenie ECO PRO wskazywało na towary pochodzące od danego przedsiębiorcy.

 

3. składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności

Znak towarowy ma identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto, uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń. Przykładem takie oznaczenia jest “ebilet”, które ma jedynie charakter ogólnoinformacyjny i nie nadaje się do odróżniania towarów i usług jednego przedsiębiorcy od towarów i usług tego samego rodzaju oferowanych przez innych przedsiębiorców działających w tej samej branży.

Przepis ten jest jednym z najczęstszych przyczyn odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towary. Ma on na celu interes publiczny, który wymaga, aby oznaczenia lub wskazówki opisowe dla kategorii towarów lub usług, dla których wnosi się o rejestrację, mogły być swobodnie używane przez wszystkich. Przepis ten zapobiega temu, aby takie oznaczenia lub wskazówki, z uwagi na ich rejestrację jako znaku towarowego, były zastrzeżone dla jednego przedsiębiorstwa.

 

4. składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych

To tzw. znaki wolne, które uznaje się za takie oznaczenia, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, w konsekwencji czego nie mogą być monopolizowane poprzez ich rejestrację. Istnieją dwa rodzaje znaków wolnych: te, które pierwotnie miały zdolność odróżniającą, ale na skutek ich używania w obrocie stały się oznaczeniami rodzajowymi (np. adapter, nylon, margaryna, żyletka, styropian) oraz te, które z uwagi na ich zwyczajowe używanie w obrocie nie powinny być zawłaszczone przez jeden podmiot (np. FORTE dla leków, EXTRA dla napojów).

 

5. składa się wyłącznie z kształtu lub innej właściwości towaru, wynikającej z charakteru samego towaru, niezbędnej do uzyskania efektu technicznego lub zwiększającej znacznie wartość towaru

Zakaz rejestracji w charakterze znaku towarowego wszelkich oznaczeń tworzonych przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego zapewnia, że przedsiębiorstwa nie będą mogły wykorzystywać prawa znaków towarowych do nieograniczonego przedłużania w czasie ważności wyłącznych praw dotyczących rozwiązań technicznych. Dzięki wyrażeniom „wyłącznie” i „niezbędny” wspomniany przepis zapewnia, że rejestracji nie podlegają jedynie te kształty towaru, które są wyłącznie wyrazem zastosowanego rozwiązania technicznego i których rejestracja w charakterze znaku towarowego rzeczywiście utrudniłaby stosowanie tego rozwiązania technicznego przez inne przedsiębiorstwa. Przykładem próby takiej rejestracji może być klocek LEGO  zgłoszony jako trójwymiarowe oznaczenie w kolorze czerwonym.

 

6. zostało zgłoszone w złej wierze

W orzecznictwie podkreśla się, że aby doszło do zgłoszenia w złej wierze muszą zaistnieć okoliczności wskazujące, że zgłoszenie było nieuczciwe w świetle ogólnych zasad prawnych jak też zwłaszcza interesów innych przedsiębiorców. Do okoliczności takich może należeć zgłoszenie znaku towarowego w celu zablokowania zgłoszenia lub używania znaku przez osobę dysponującą tym znakiem, a zatem z zamiarem przejęcia pozycji danego znaku towarowego. Ponadto, okolicznością taką może być zgłoszenie w celach spekulacyjnych, gdy wcześniej nie występuje używanie znaku przez inny podmiot, lecz zgłaszający liczy na potencjalne zainteresowanie znakiem. Zgłoszenie takie może być zatem połączone z zamiarem zaoferowania go – już po udzieleniu prawa – innym podmiotom. Niejednokrotnie przyjmuje się, że zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce, gdy uprawniony zgłosił znak w innym celu niż jego używanie np.: w celu wymuszenia ustępstw finansowych. Natomiast, nawet wiedza zgłaszającego o używaniu takiego samego znaku przez innego przedsiębiorcę nie wystarcza do przyjęcia jego złej wiary. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego, decyduje zatem ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi odpowiednio wysoką pozycję na rynku ponadlokalnym.

 

7. jest sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości (C-240/18 P) za sprzeczne z dobrymi obyczajami zostało uznane oznaczenie ‘Fack Ju Göhte’. Pojęcie dobrych obyczajów nie zostało w żaden sposób zdefiniowane normatywnie. Pojęcie „dobrych obyczajów” odnosi się w zwykle nadawanym mu znaczeniu do podstawowych wartości i norm moralnych, które społeczeństwo kultywuje w danym momencie. Te wartości i normy, które mogą ewoluować z biegiem czasu i różnić się w przestrzeni, należy określić w zależności od konsensusu społecznego panującego w tym społeczeństwie w chwili dokonywania oceny. Dla celów tego określenia trzeba wziąć pod uwagę kontekst społeczny, w tym w odpowiednim przypadku charakteryzującą go różnorodność kulturową, religijną lub filozoficzną, aby ocenić w sposób obiektywny, co wspomniane społeczeństwo uważa w danym momencie za moralnie dopuszczalne. Sąd stwierdził, że dodanie elementu ‘Göhte’ na końcu rozpatrywanego oznaczenia – choć pozwala określić, do kogo są ‘adresowane’ wyrazy tworzące początek wspomnianego oznaczenia – oraz napisanie wyrażenia w całości zmienioną ortografią wynikającą z fonetycznego zapisania tych wyrazów w języku niemieckim nie jest w stanie złagodzić jego wulgarności.

Za znak towarowy sprzeczny z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami został uznany przez Trybunał Sprawiedliwości znak słowno – graficzny . Element słowny ‘la mafia’ jest dominujący w znaku towarowym, a element ten jest na całym świecie rozumiany jako odniesienie do organizacji przestępczej mającej swe źródła we Włoszech. taka działalność przestępcza narusza same wartości, na których opiera się Unia, w szczególności wartości dotyczące poszanowania godności osoby ludzkiej i wolności. ‘La mafia’ w oczywisty sposób przywołuje na myśl nazwę organizacji przestępczej odpowiedzialnej za szczególnie poważne naruszenia porządku publicznego.

 

8. zawiera element o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności o charakterze religijnym, patriotycznym lub kulturowym, którego używanie obrażałoby uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową

Przepis ten nie wyłącza możliwości rejestrowania symboli w znakach towarowych. Odmowa rejestracji takiego znaku towarowego może nastąpić jedynie w przypadku, gdy używanie mogłoby obrażać uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową. Dla przykładu Urząd Patentowy RP odmówił rejestracji znaku towarowego ale udzielił prawa ochronnego na znaki  i .

 

9. zawiera symbol Rzeczypospolitej Polskiej (godło, barwy lub hymn), znak sił zbrojnych, organizacji paramilitarnej lub sił porządkowych, reprodukcję polskiego orderu, odznaczenia lub odznaki honorowej, odznaki lub oznaki wojskowej bądź innego oficjalnego lub powszechnie używanego odznaczenia i odznaki, w szczególności administracji rządowej lub samorządu terytorialnego albo organizacji społecznej działającej w ważnym interesie publicznym, gdy obszar działania tej organizacji obejmuje cały kraj lub znaczną jego część, jeżeli zgłaszający nie wykaże się uprawnieniem, w szczególności zezwoleniem właściwego organu Państwa albo organu samorządu terytorialnego, albo zgodą organizacji, na używanie oznaczenia w obrocie.

Organy do powyższej przesłanki odmowy rejestracji znaku towarowego podchodzą dość restrykcyjnie. Dla przykładu Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak  wskazując, iż nie miało znaczenia prawnego to, że zawarty w oznaczeniu wizerunek orła różnił się pewnymi szczegółami kolorystycznymi od wzoru wizerunku orła ustanowionego dla godła państwowego.

 

10. zawiera symbol (herb, flagę, godło) obcego państwa, nazwę, skrót nazwy, bądź symbol (herb, flagę, godło) organizacji międzynarodowej lub przyjęte w obcym państwie urzędowe oznaczenie, stempel kontrolny lub gwarancyjny, jeżeli zakaz taki wynika z umów międzynarodowych, chyba że zgłaszający wykaże się zezwoleniem właściwego organu, które uprawnia go do używania takiego oznaczenia w obrocie;

Znak towary, który nie stanowi dokładnego odtworzenia godła państwowego, może również zostać objęty zakresem niniejszego przepisu, jeżeli jest on postrzegany przez przeciętnych konsumentów jako naśladownictwo takiego godła. Zakaz naśladownictwa godła dotyczy wyłącznie jego imitacji z punktu widzenia heraldycznego, tj. takich, które zawierają konotacje heraldyczne pozwalające na odróżnienie tego godła od innych oznaczeń. Przedmiotem ochrony przed naśladownictwem z punktu widzenia heraldycznego nie jest zatem obraz jako taki, lecz jego heraldyczny wyraz. W rezultacie, aby ustalić, czy dany znak zawiera naśladownictwo z punktu widzenia heraldycznego, należy poddać analizie opis heraldyczny rozpatrywanego godła. Za przykład próby rejestracji godła może posłużyć zgłoszenie oznaczenia , któremu została odmówiona rejestracja z uwagi na mogący wywołać wrażenie istnienia związku pomiędzy tym znakiem a Kanadą, ze względu na naśladownictwa godła Kanady .

 

11. zawiera urzędowo uznane oznaczenie przyjęte do stosowania w obrocie, w szczególności znak bezpieczeństwa, znak jakości lub cechę legalizacji, w zakresie, w jakim mogłoby to wprowadzić odbiorców w błąd co do charakteru takiego oznaczenia, o ile zgłaszający nie wykaże, że jest uprawniony do jego używania;

Przepis ten dotyczy odmowy udzielenia prawa wyłącznego na oznaczenia w zakresie, w jakim mogłoby to wprowadzać odbiorców w błąd co do charakteru tych oznaczeń, które mogą powodować mylne wyobrażenie u konsumenta, że produkty oznaczone takim znakiem mają związek z oznaczeniem urzędowo uznanym i stosowanym w obrocie. Brane jest pod uwagę całościowe wrażenie, jakie wywołuje dane oznaczenie.

 

12 ze swojej istoty może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru

Są to znaki towarowego mogące wprowadzać w błąd, co do charakteru lub jakości. Za mylący został uznany znak towarowy DOPALACZE.COM zgłoszony dla preparatów roślinnych zastępujących kawę, napojów alkoholowych, tytoniu i przyborów dla palaczy, dostarczania towarów i przesyłek. Zdaniem Sądu, oznaczenie może wywołać u odbiorców przeświadczenie, że oznaczone nim towary są środkami, których spożycie ma na celu wywołanie określonego efektu narkotycznego. Istnieje wystarczająco poważne ryzyko, że odbiorca mylnie odbierze przekaz zawarty w przedmiotowym oznaczeniu. Wprawdzie towary te: kawa, tytoń, papierosy funkcjonują jako towary dodające energii, pobudzające czy uspakajające to oznaczenie ich określeniem DOPALACZE.COM oznacza, że dodatkowo zostały wzmocnione w celu wywołania określonego efektu, efektu narkotycznego. Przybory dla palaczy to towary akcesoryjne wobec zgłoszonego towaru, podobnie dostarczanie towarów i przesyłek.

 

13. stanowi lub odtwarza w swoich zasadniczych elementach nazwę odmiany roślin zarejestrowaną z wcześniejszym pierwszeństwem w Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej albo wiążącej Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, przewidujących ochronę praw do odmiany roślin, i odnosi się do odmian roślin tego samego gatunku lub gatunków ściśle spokrewnionych

Na znak towarowy nie może zostać udzielone prawo ochronne, gdy dane oznaczenie jest już zgłoszone jako nazwa odmiany roślin na podstawie ustawy z 26.06.2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin.

 

14. odnosi się do wyrobów alkoholowych, a Twój znak towarowy zawiera element geograficzny niezgodny z pochodzeniem wyrobu

To tzw. oznaczenia homonimiczne. Znak towarowy zawiera elementy geograficzne prawdziwe w sensie dosłownym co do terytorium, regionu lub miejsca, z którego towar pochodzi ale w przypadku gdy mogłoby wprowadzić odbiorców w błąd, wskazując, że towar pochodzi z innego, słynącego z danych wyrobów terenu prawo ochronne na taki znak towarowy nie jest udzielane. Na zasadzie wyjątku istnieje możliwość przyznania ochrony na takie oznaczenie geograficzne, ale tylko w odniesieniu do wina i piwa, z zastrzeżeniem, że Urząd Patentowy RP wezwie zgłaszającego do dokonania w znaku odpowiednich zmian pozwalających na odróżnienie go od znaku wcześniejszego.

 

15. zawiera element geograficzny prawdziwy w sensie dosłownym co do terytorium, regionu lub miejsca, z którego towar pochodzi, który mógłby wprowadzić odbiorców w błąd, że towar pochodzi z innego, słynącego z danych wyrobów terenu

Jest to przepis wzmacniający ochronę oznaczeń geograficznych względem znaków towarowych. Jego dodanie było spowodowane m.in. sporem dotyczącym oznaczenia geograficznego “Bayerischer Bier” i znaku towarowym “Bavaria” zgłoszonego dla piwa.

 

16. jest wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa krajowego, prawa Unii Europejskiej lub umowy międzynarodowej przewidujących ochronę oznaczenia geograficznego, nazwy pochodzenia, określenia tradycyjnego dla wina lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności, w zakresie w nich przewidzianych

Ochrona oznaczeń geograficznych w odniesieniu do win ma swoje źródło, po pierwsze, w rozporządzeniach Unii, w szczególności w tych dotyczących wspólnej organizacji rynku wina, a po drugie, w zawartych pomiędzy Unią a państwami trzecimi dwustronnych umowach w sprawie handlu winem. Za przykład może posłużyć spór o rejestracje znaku towarowego słownego „Lembergerland” dla napojów alkoholowych z wyjątkiem piwa. Znak ten zawiera oznaczenie geograficzne Lemberg, a oznaczenie to jest chronione na mocy umowy między Wspólnotą a Republiką Południowej Afryki dla win mających takie pochodzenie. Towary oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym „Lembergerland” obejmują wino, przy czym nie jest wskazane, że pochodzą one z Lemberg. Podstawa odmowy rejestracji w tym przypadku ma zastosowanie bez potrzeby ustalenia, czy zgłoszony znak towarowy wprowadza odbiorców w błąd lub czy prowadzi do powstania ryzyka pomylenia ich przez odbiorców w odniesieniu do pochodzenia towaru. Samo wystąpienie fałszywego oznaczenia geograficznego win powoduje odmowę udzielenia prawa wyłącznego.

Nie stoi natomiast na przeszkodzie rejestracja znaku towarowego, który zawiera oznaczenie geograficzne, które nie jest znane w zainteresowanych kręgach lub przynajmniej nie jest znane jako oznaczenie obszaru geograficznego, jak również nazw, odnośnie do których, ze względu na cechy wskazanego miejsca, nie jest prawdopodobne, aby zainteresowane kręgi mogły uznać, że dana kategoria towarów lub usług pochodzi z tego miejsca lub została w nim wynaleziona. Dla przykładu w sprawie dotyczącej rejestracji unijnego znaku towarowego słownego „Cloppenburg” przez Peek & Cloppenburg KG dla usług handlu detalicznego Sąd Pierwszej Instancji stwierdził, że miasto Cloppenburg (usytuowane w Niemczech, w Dolnej Saksonii) cieszy się wśród zainteresowanego kręgu odbiorców niewielką, a co najwyżej przeciętną znajomością. Po pierwsze, chodzi tutaj o małe miasto. Po drugie, Izba Odwoławcza OHIM (obecnie EUIPO) nie wskazała jakiejkolwiek kategorii towarów lub usług, dla których miasto to cieszyłoby się renomą jako miejsce produkcji lub świadczenia usług. Ponadto Izba Odwoławcza nie ustaliła, czy w obrocie powszechne jest oznaczanie pochodzenia geograficznego usług handlu detalicznego. Poza tym pochodzenie geograficzne takich usług nie jest zwykle uznawane za istotne w ocenie ich jakości lub cech. Sąd tym samym unieważnił decyzję organu o odrzuceniu wniosku o rejestrację znaku „Cloppenburg”.

 

oraz gdy Twoje oznaczenie:

 

17. narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich

Dotyczy to praw obowiązujących na terytorium żądanej ochrony. Może dotyczyć np. praw autorskich do utworu będącego jednocześnie znakiem towarowym w przypadku, gdy dokonasz zgłoszenia takie znaku towarowego nie nabywając uprzednio majątkowych praw autorskich od twórcy tego oznaczenia.

 

18. jest identyczne ze znakiem towarowym, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla identycznych towarów

Oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym, jeżeli odtwarza ono, bez żadnej zmiany lub uzupełnienia, wszystkie elementy składające się na znak towarowy lub jeżeli, postrzegane jako całość, zawiera różnice tak nieznaczące, że mogą one pozostać niezauważone przez przeciętnego konsumenta.

 
19. jest identyczne lub podobne do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;

Ryzyko wprowadzenia w błąd należy postrzegać jako prawdopodobieństwo, że odbiorcy mogą uznać, iż towary lub usługi oznaczane zarówno wcześniejszym znakiem towarowym, jak i zgłoszonym znakiem towarowym pochodzą od członków organizacji, która jest właścicielem znaku wcześniejszego lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo z tymi członkami lub z samą organizacją. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd należy oceniać całościowo, biorąc pod uwagę wszystkie czynniki mające znaczenie w danej sprawie. Ocenę tę – w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub konceptualnego podobieństwa kolidujących ze sobą znaków – należy oprzeć na całościowym wrażeniu wywieranym przez te znaki na właściwym kręgu odbiorców.

 

20. jest identyczne lub podobne do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uzasadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego;

Rozszerzona ochrona przyznana wcześniejszemu znakowi towarowemu renomowanemu wymaga spełnienia kilku przesłanek. Po pierwsze, wcześniejszy znak towarowy musi być zarejestrowany. Po drugie, wcześniejszy znak towarowy oraz znak towarowy, o którego rejestrację wniesiono, muszą być identyczne lub podobne. Po trzecie, wcześniejszy znak towarowy powinien cieszyć się renomą w Polsce (w przypadku znaku zgłoszonego w Polsce) lub na terenie Unii Europejskiej (w wypadku gdy stanowi unijny znak towarowy). Po czwarte, używanie zgłoszonego znaku towarowego bez uzasadnionego powodu musi prowadzić do wystąpienia ryzyka czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego lub działania na szkodę charakteru odróżniającego lub renomy znaku wcześniejszego. Ponieważ te cztery przesłanki mają charakter kumulatywny, niespełnienie jednej z nich wystarczy do stwierdzenia braku możliwości zastosowania wspomnianego przepisu. Przykład zgłoszonego znaku i znaków renomowanych ,  i .

 

21 jest identyczne lub podobne do znaku towarowego, który przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego był w Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie znany i używany jako znak towarowy przeznaczony do oznaczania towarów identycznych lub podobnych pochodzących od innej osoby, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem powszechnie znanym.

Nie istnieje definicja legalna znaku powszechnie znanego. Obecnie można przyjąć, że znakiem towarowym powszechnie znanym jest oznaczenie, które jest:

        1. powszechnie rozpoznawalne;
        2. jako znak towarowy dla określonych towarów;
        3. na terytorium całości lub istotnej części danego kraju;
        4. wśród potencjalnych nabywców.

Powszechność to nie tylko zasięg, ale i intensywność tego zasięgu. Nie ma znaczenia, w jaki sposób oznaczenie stało się powszechnie znane, może być to wynikiem wieloletniego używania oznaczenia, działań marketingowych, znacznego udziału w rynku ale także złej sławy.

 

 

Budując wartość marki warto od początku ubiegać się o jej rejestrację. To pierwszy krok do pierwszego miliona wartości marki. Pomimo szeregu różnych obostrzeń dotyczących znaków towarowych tylko polskim urzędzie patentowym obecnie jest zarejestrowanych ponad 150 tysięcy znaków towarowych. Trzeba tylko wiedzieć czego unikać przygotowując znak do rejestracji. Badanie znaku przed zgłoszeniem do urzędu patentowego pozwala zaoszczędzić zbędnych kosztów związanych z odmową rejestracji. 

Jeśli potrzebujesz pomocy w ocenie szans na rejestrację ponieważ chcesz wykonać ten krok, służymy pomocą w ramach naszej usługi https://lgl-iplaw.pl/product/badanie-i-zgloszenie-do-urzedu-rp-znaku-towarowego/

 

[1] https://brandfinance.com/images/upload/brand_finance_global_500_2020_preview.pdf

Bądźmy w kontakcie

Podaj nam swoje imię i adres mailowy, jeśli chcesz otrzymywać wiadomości na temat nowych publikacji na naszych blogach o praktycznych aspektach własności intelektualnej (IP), ciekawych wydarzeniach, nowych usługach, wzorach, e-bookach czy narzędziach do zarządzania IP, warsztatach, szkoleniach i spotkaniach tematycznych.

Wyrażam zgodę na przesyłanie mi informacji handlowych na podany przeze mnie adres, przez Lewandowski Gradek Lewandowska sp.p. radców prawnych z siedzibą w Warszawie, ul. Mokotowska 41/2B NIP: 7010438256

Pod linkiem https://lgl-iplaw.pl/polityka-prywatnosci/ znajdziesz informacje na temat przetwarzania danych osobowych.

Anna Dębska

anna.debska@lgl-iplaw.pl

rzecznik patentowy Polskiej Izby Rzeczników Patentowych; absolwentka stacjonarnego prawa na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Łódzkiego