18972
page-template,page-template-blog-masonry-full-width,page-template-blog-masonry-full-width-php,page,page-id-18972,theme-stockholm,cookies-not-set,stockholm-core-1.1,woocommerce-no-js,select-child-theme-ver-5.1.8.1573676579,select-theme-ver-5.1.8,ajax_fade,page_not_loaded,menu-animation-underline,popup-menu-fade,wpb-js-composer js-comp-ver-6.0.5,vc_responsive

W skrócie o dużych zmianach w sporach procesowych o własność intelektualną

1 lipca 2020 r. wprowadza duże zmiany w zakresie orzekania w sprawach dotyczących własności intelektualnej. O tym, co nas czeka informowaliśmy już chwilę po uchwaleniu nowych przepisów: https://lgl-iplaw.pl/2020/02/kolejne-zmiany-w-procedurze-cywilnej-wprowadzenie-postepowania-w-sprawach-wlasnosci-intelektualnej/

Wczoraj weszła w życie ustawa z 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2020 poz. 288,), która wprowadza przepisy pozwalające na zastosowanie odrębnego trybu orzekania w sprawach własności intelektualnej.

Photo by Markus Winkler on Unsplash

 

Powstanie wyspecjalizowanych sądów ma za zadanie usprawnić i przyspieszyć rozstrzyganie sporów z zakresu IP, a także podwyższyć jakość orzekania w rozpoznawanych sprawach. Przyczynić do tego ma się wykwalifikowana kadra sędziów rozpoznających w wyznaczonych wydziałach oraz wprowadzenie szczególnych środków procesowych przysługujących uprawnionym.

Obejmują one przede wszystkim ułatwienia dowodowe zarówno przed wszczęciem postępowania jak i później w trakcie trwania procesu. Krótkie terminy na rozpoznawania przez sędziów wniosków o zabezpieczenie środków dowodowych mają przyspieszyć ich rozpoznawanie oraz zapobiec utracie dowodów poprzez ich zniszczenie. Za pomocą nowej instytucji wyjawienia lub wydania środka dowodowego, uprawniony będzie mógł wystąpić z żądaniem kierowanym do pozwanego, aby przekazał on lub dostarczył do sądu określony przez powoda środek dowodowy, służący ujawnieniu i poznaniu nowych faktów dotyczących naruszenia prawa powoda lub służący wykazaniu prawdziwości podnoszonych przez powoda twierdzeń o tych faktach.

W nowych sprawach procesowych dotyczących IP musimy wziąć pod uwagę kilka istotnych zmian. Najważniejsze z nich to:

 

I. powstanie wyspecjalizowanych sądów do spraw własności intelektualnej

Największą zmianą wprowadzoną niniejszą nowelizacją jest powstanie wyspecjalizowanych sądów do spraw własności intelektualnej. Do zatem którego sądu się kierować? Wydziały ds. własności intelektualnej zostały utworzone w Sądach Okręgowych w

  • Warszawie,
  • Poznaniu,
  • Gdańsku,
  • Lublinie,
  • w Katowicach.

W ten sposób każda część Polski uzyskała swój sąd właściwy do orzekania w sprawach z zakresu IP. W drugiej instancji orzekać mają Sądy Apelacyjne w Warszawie i Poznaniu.

Wyspecjalizowane sądy zajmą się nie tylko ochroną własności intelektualnej, na którą składa się własność przemysłowa i prawo autorskie oraz prawa pokrewne, ale również zwalczaniem nieuczciwej konkurencji i ochroną dóbr osobistych.

Dodatkowo, do orzekania w sprawach dotyczących programów komputerowych, wynalazków, wzorów użytkowych, topografii układów scalonych, odmian roślin oraz tajemnic przedsiębiorstwa o charakterze technicznym został wyznaczony wyłącznie Sąd Okręgowy w Warszawie.

 

II. definicja spraw własności intelektualnej

Jakie sprawy będą rozpoznawane przez wyspecjalizowane sądy?

  • o ochronę praw autorskich i praw pokrewnych
  • o ochronę praw własności intelektualnej
  • o ochronę innych praw na dobrach niematerialnych związanych z prawem własności intelektualnej
  • o ochronę dóbr osobistych w zakresie wykorzystania dobra osobistego w celu indywidualizacji, reklamy lub promocji przedsiębiorcy, towarów lub usług
  • o ochronę dóbr osobistych w związku z działalnością naukową lub wynalazczą
  • o zapobieganie i zwalczanie nieuczciwej konkurencji

 

III. obowiązkowe zastępstwo procesowe przez  adwokatów, radców prawnych i rzeczników patentowych

Nowe przepisy wprowadzają także obowiązkowe zastępstwo procesowe przez  adwokatów, radców prawnych i rzeczników patentowych w sprawach o wartości przekraczającej 20 tys zł.

 

IV. szczególne środki procesowe

Nowe przepisy wprowadzają trzy środki procesowe mające ułatwić dowodzenie naruszenia praw własności intelektualnej:

  • zabezpieczenie dowodu,
  • wydanie i wyjawienie dowodu
  • wezwanie od udzielenia informacji

Powyższe uprawnienia przysługują także przed wszczęciem postępowania o naruszenie praw własności intelektualnej. Co ważne, powyższe środki procesowe mogą być stosowane zarówno wobec potencjalnego naruszyciela jak i wobec osoby trzeciej, której wprawdzie nie jest stawiany zarzut naruszenia praw własności intelektualnej ale jest ona w posiadaniu dowodu i może udzielić informacji w sprawie. Trzeba będzie jednak wykazać, że osoba, wobec której składa się taki wniosek, posiada dany dowód lub może umożliwić jego zabezpieczenie, albo że posiada żądane informacje lub ma do nich dostęp.

Obowiązany do wyjawienia informacji albo wydania dowodu będzie miał prawo zażalenia na wydane w tej sprawie postanowienie poprzez wniosek o uchylenie lub zmianę postanowienia o zabezpieczeniu dowodu lub udzieleniu informacji.

 

Wprowadzone zmiany mają przyczynić się do usprawnienia rozstrzygania spraw z zakresu własności intelektualnej oraz dopuszczenia do orzekania składów sędziowskich wyspecjalizowanych w tej materii. Mamy nadzieję, że regulacje pozwolą na sprawne i jeszcze bardziej skuteczne prowadzenie spraw naszych Klientów. Zainteresowane osoby zapraszamy do kontaktu: https://lgl-iplaw.pl/kontakt

Konferencja Urzędu Patentowego RP „Projektowanie wizerunku przedsiębiorstwa – Przebrała się m!arka” w dniach 29-30 czerwca 2020 r.

Bardzo ciekawa konferencja https://uprp.gov.pl/…/transmisja-konferencja-projektowanie-…organizowana przez Urząd Patentowy RP. Warto posłuchać jak polska branża kreatywna wpisuje się w międzynarodowe trendy i jakie działania można podjąć, aby świadomie kreować i promować swoją markę.

W programie konferencji

  • Projektowanie spersonalizowanych produktów w erze cyfrowych technologii
  • Jak budować wartościowy kontent komunikacji przedsiębiorstwa?
  • Prawna ochrona wizerunku marki
  • Niekonwencjonalne znaki towarowe
  • Komercjalizacja wizerunku przedsiębiorstwa w kontekście nowych technologii
  • User experience i strategia komunikacji w praktyce
  • Art branding
  • Potencjał języka graficznego w budowaniu sukcesu najbardziej ikonicznych marek na świecie
  • Szukanie tożsamości w grafice użytkowej. Identyfikacje państw, miast i regionów  
  • Wyzwania prawne dotyczące ochrony branży rozrywkowej oraz marketingu

Dla nas szczególne interesująca jest wymiana opinii na temat wyzwań prawnych dotyczących ochrony branży rozrywkowej oraz marketing a także prawna ochrona wizerunku marki. 

zapraszamy 🙂

ABC tworzenia regulaminu konkursu w Internecie. Czego unikać i o czym pamiętać pisząc regulamin konkursu w social mediach.

Największym błędem przy organizacji konkursu w Internecie jest brak regulaminu (!). Jeszcze kilka lat temu, gdy konkursy w social mediach dopiero raczkowały, bardzo często ich organizatorzy zupełnie zapominali o tym dokumencie. Obecnie zdarza się to rzadziej, ale nadal można natknąć się na konkurs “bez zasad”.

Każdy konkurs powinien mieć określone i dostępne reguły jego organizacji i przebiegu a zwłaszcza wyłaniania zwycięzców. Nawet wtedy, gdy służy tylko zabawie dzieci czy dorosłych…

Photo by Abigail Miller on Unsplash

 

Oto podstawowe ABC tworzenia regulaminu konkursu w Internecie. 

 

A – jak abuzywne klauzule (niedozwolone)

Klauzule abuzywne, to inaczej postanowienia zakazane. Przystępujący do konkursu uczestnicy nie mają możliwości negocjowania treści regulaminu i muszą podporządkować się zasadom określonym przez organizatora. Z tego względu, z uwagi na ochronę praw konsumenta, którym jest każdy uczestnik konkursu nie związanego z działalnością gospodarczą, prawo zabrania stosowania postanowień, które są niekorzystne dla drugiej strony lub sprzeczne z prawem. Organizator, który stosuje klauzule abuzywne naraża się na postępowanie przed Prezesem Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Zakazane jest używanie klauzul obejmujących m.in. zastrzeżenie możliwości zmiany regulaminu w każdym czasie bez podania przyczyn bądź zastrzeżenie sądu do rozstrzygnięcia możliwego sporu właściwego dla siedziby organizatora. Za abuzywne uznano następujące klauzule: 

  • “Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany terminu konkursu, jego przerwania lub zawieszenia konkursu z ważnych przyczyn”
  • “Organizator zastrzega sobie prawo zmian w regulaminie w czasie trwania konkursu i zobowiązuje się do natychmiastowego opublikowania zmienionego regulaminu w miejscach, w których uprzednio opublikował regulamin konkursu”
  • “Odpowiedzialność Organizatora jest ograniczona względem Uczestnika do wysokości wartości możliwej do wygrania w Konkursie nagrody.”
  • “Wszelkie reklamacje w związku z Konkursem mogą być zgłaszane listem poleconym (…) w terminie nie późniejszym niż 7 od daty zaistnienia zdarzenia stanowiącego podstawę reklamacji, jednakże nie później niż w terminie do dnia (…) włącznie, pod rygorem wygaśnięcia jakichkolwiek roszczeń związanych z udziałem w Konkursie (…).”
  • “Niezgłoszenie roszczeń w ww. terminie oznacza zrzeczenie się przez Uczestnika wszelkich roszczeń związanych z uczestnictwem w Konkursie”
  • “Organizator zastrzega sobie prawo zmiany okresu trwania Konkursu, zmiany warunków Konkursu oraz nagród przeznaczonych do wygrania w Konkursie, o czym powiadomi Uczestników na stronach internetowych: www.(…)”
  • “Organizator nie ponosi odpowiedzialności za nieprawidłowość lub nieterminowość doręczenia przez Pocztę Polską lub kuriera listów, telegramów i innych przesyłek wysyłanych przez lub do Organizatora w związku z Konkursem, ani za działanie podmiotów świadczących usługi telekomunikacyjne lub dostępu do Internetu, w zakresie, w jakim usługi te były wykorzystywane w związku z Konkursem”
  • “Wszelkie ewentualne spory, mogące wyniknąć w związku z Konkursem lub interpretacją postanowień niniejszego Regulaminu poddane będą pod rozstrzygnięcie sądu powszechnego właściwego miejscowo dla siedziby Organizatora.”
  • “Całkowita odpowiedzialność organizatora konkursu wobec uczestnika nagrodzonego z tytułu reklamacji nie przekracza wartości nagrody przypadającej dla danego uczestnika zgodnie z zasadami określonymi w niniejszym regulaminie”
  • “Organizator zastrzega sobie prawo do zakończenia Konkursu w każdym czasie bez podania przyczyny, o czym poinformuje poprzez zamieszczenie informacji na stronie internetowej Organizatora”
  • “Organizator zastrzega sobie prawo do zmiany rodzaju nagrody podczas trwania Konkursu na nagrody o podobnych właściwościach, funkcjonalności oraz o podobnej wartości”
  • “(…) Zleceniodawca nie ponoszą odpowiedzialności za doręczenie, prawidłowość i terminowość doręczenia przez (…) pocztę bank lub kuriera odpowiednio SMS-ów, listów (w tym reklamacji), telegramów i innych przesyłek wysyłanych w imieniu organizatora/Zleceniodawcy lub przez/do Organizatora w związku z Konkursem”
  • “Organizator może zakończyć albo zawiesić Konkurs w dowolnym momencie albo na dowolny okres bez konieczności uprzedniego powiadamiania o tym fakcie Uczestników. O zakończeniu albo zawieszeniu działań konkursowych Organizator poinformuje Uczestników za pośrednictwem Serwisu”
  • “Organizator zastrzega sobie, że nie ponosi odpowiedzialności za zdarzenia uniemożliwiające prawidłowe przeprowadzenie Konkursu, których nie był w stanie przewidzieć (…)”
  • “Decyzja Komisji w zakresie wniesionej reklamacji jest ostateczna i wiążąca” (pkt (…) Regulamin Konkursu Promocyjnego”
  • “W wypadku zawieszenia lub zaprzestania organizacji Konkursu Uczestnikom nie przysługują względem Organizatora żadne roszczenia, w szczególności Uczestnikowi nie przysługuje prawo żądania […] zwrotu kosztu udziału w Konkursie”
  • “Organizator konkursu nie ponosi odpowiedzialności za wszelkie kwestie związane z realizacją nagrody przez Partnerów (…)”

pełną listę klauzul niedozwolonych znajdziesz w rejestrze prowadzonym przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów https://www.uokik.gov.pl/rejestr_klauzul_niedozwolonych2.php

 

B – jak brak prawidłowego oznaczenia organizatora konkursu

Regulamin konkursu jest pewnego rodzaju umową uczestnika konkursu z organizatorem, dlatego w regulaminie powinny znaleźć się pełne dane organizatora wraz z adresami kontaktowymi. Przystępujący do konkursu mają prawo wiedzieć kto jest jego organizatorem, do kogo mogą zwrócić się z pytaniami czy reklamacjami dotyczącymi przebiegu konkursu.

 

C – jak czas trwania konkursu

Termin przeprowadzania konkursu powinien być z góry określony. Niedozwolone jest skracanie lub przesuwanie terminu rozpoczęcia i zakończenia konkursu. Brak wskazania terminu trwania konkursu powoduje, że jest on nieważny. Z uwagi na to, że konkurs jest wedle prawa przyrzeczeniem publicznym stosuje się do niego przepis 921. § 1.  Kodeksu cywilnego: Publiczne przyrzeczenie nagrody za najlepsze dzieło lub za najlepszą czynność jest bezskuteczne, jeśli nie został w nim oznaczony termin, w ciągu którego można ubiegać się o nagrodę.

 

D – jak dane osobowe

O tym, że istnieje RODO wiedzą już chyba wszyscy. Organizator konkursu zbiera od uczestników ich dane osobowe, które pozwalają na ich identyfikację jak imię, nazwisko, adresy zamieszkania itp. Przepisy o ochronie danych osobowych nakładają obowiązek poinformowania podmiotu, którego dane są przetwarzane o:

  • celu i podstawie przetwarzania danych
  • kto jest administratorem danych,
  • w jaki sposób dane są przechowywane
  • czy i komu będę udostępniane
  • przez jaki czas będą przetwarzane
  • jakie prawa ma użytkownik w związku z przetwarzaniem jego danych

 

E – jak element losowości

Zasady wyłaniania zwycięzców konkursu nie mogą zawierać żadnego elementu losowości. W przypadku takiego skonstruowania regulaminu, że o wyłonieniu zwycięzcy decyduje los mamy do czynienia z loterią, której organizacja wymaga spełnienia szeregu warunków zawartych w ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Loteria promocyjna może być urządzona jedynie poprzez uzyskanie zezwolenia na jej urządzenie. Więcej na temat tego, kiedy konkurs jest loterią i jakie wymagania musisz spełnić organizując loterię możesz przeczytać w naszym wcześniejszym artykule: https://lgl-iplaw.pl/2020/05/konkurs-czy-loteria-podstawowe-roznice-dotyczace-tych-form-promocji-twojego-przedsiebiorstwa/

 

F – jak formalności, czyli opisanie trybu postępowania reklamacyjnego

Obowiązek ten wynika z przepisów o prawach konsumenta. Uczestnik konkursu powinien zostać poinformowany o tym gdzie i w jakim terminie może składać reklamacje w związku z przebiegiem konkursu, tj. należy wskazać czas na złożenie reklamacji, adres e-mail lub korespondencyjny na jaki należy kierować reklamację oraz co trzeba zawrzeć w składanej reklamacji.

 

G – jak gwarancja nagrody 

Najważniejsza motywacją do wzięcia udziału w konkursie zwykle są nagrody. Określenie nagród jakie są możliwe do wygrania w konkursie i sposoby ich odbioru. Nagrody jakie są możliwe do wygrania w konkursie powinny być znane uczestnikom przed przystąpieniem do konkursu. Wiadomo, że każdy chciałby wiedzieć wcześniej co może wygrać i czy wkład pracy jaki się od niego wymaga jest dla niego adekwatny do wartości nagrody.

 

H – jak hasło: “podatek od nagród”

Pamiętaj, że na organizatorze konkursu ciąży obowiązek opłacenia podatku dochodowego od wygranych przez uczestników nagród. Przygotowując konkurs sprawdź czy możliwe będzie zastosowanie zwolnienia podatkowego w innym przypadku będzie obowiązany do pobrania od uczestnika należnej do zapłaty kwoty lub przyznania zwycięzcy konkursu dodatkowej nagrody pieniężnej, która pokryje wysokość należnego podatku. Nie zapomnij zawrzeć, w zależności od wybranej przez Ciebie opcji, odpowiednich postanowień w regulaminie informujących uczestnika o obowiązkach podatkowych związanych z wygraną w konkursie.

 

I – jak informacja o braku powiązań z FB

Gdy konkurs organizowany jest w serwisach Facebook i Instagram, ważne jest czytelne wskazanie, że konkurs nie jest przeprowadzany ani w żaden inny sposób zarządzany czy powiązany z podmiotami zarządzającymi lub będącymi właścicielami obu serwisów. Zgodnie z Regulaminem serwisu Facebook promocje na Facebooku muszą zawierać następujące zapisy:

  • pełne zwolnienie serwisu Facebook z odpowiedzialności wobec każdego uczestnika
  • informację, że promocja nie jest w żaden sposób sponsorowana, popierana ani przeprowadzana przez serwis Facebook ani z nim związana.

Dodatkowo warto zwrócić uwagę na jeszcze jeden zapis z regulaminu serwisu, który zabrania wykorzystywania do konkursu prywatnych osi czasu i połączeń ze znajomymi, np. niedozwolone jest stosowanie rozwiązań typu „udostępnij na swojej osi czasu, aby wziąć udział w promocji”, „udostępnij na osi czasu znajomego, aby mieć większe szanse na wygraną w konkursie” czy „oznacz znajomych w tym poście, aby wziąć udział w promocji”

 

J – jak jasne reguły uczestnictwa w konkursie 

Regulamin powinien określać kto może wziąć w nim udział. Jeżeli konkurs jest kierowany do osób małoletnich, trzeba dopełnić dodatkowych formalności, aby mógł być przeprowadzony zgodnie z prawem takie jak np. zgoda rodzica bądź innego opiekuna prawnego. Z udziału w konkursie powinny być też wyłączone osoby bezpośrednio spokrewnione z organizatorem (zarządem, komisją konkursową) lub współpracujące z osobami zarządzającymi czy wyłaniającymi zwycięzców.

 

K – jak kryteria wyłaniania zwycięzcy 

Poprawnie określenie zasad przyznawania nagród pozwoli zaoszczędzić organizatorowi czasu i stresu, który będzie musiał poświęcić na odpisywanie rozżalonym uczestnikom, którzy nie będą się zgadzać z wynikiem konkursu. Sposób wybory zwycięzcy powinien być obiektywny, pozbawiony faworyzowania jakiejś grupy uczestników konkursu. Najlepiej jest określić kryteria jakie praca konkursowa musi spełnić oraz wskazać komisję konkursową składającą się z kilku osób, by wybór zwycięzcy był dla każdego sprawiedliwy.

 

 

Kolejne litery alfabetu konkursów pisze życie a my będziemy opisywać je w następnych wpisach 🙂

 

Jeśli już teraz potrzebujesz gotowego regulaminu konkursu, w którym prace konkursowe zwycięzców konkursu będą stanowić utwory w rozumieniu prawa autorskiego bądź przedmioty praw pokrewnych czy własności przemysłowej, gdy wyłonione prace konkursowe mają służyć np. jako logo firmy lub do innych celów związanych z eksploatacją praw autorskich – zajrzyj na https://lgl-iplaw.pl/product/wzor-regulaminu-konkursu-w-internecie/

 

 

Reklama zakazana: quod lege non prohibitum, licitum est, czyli o tym czego prawo nie zakazuje, więc jest dozwolone

Reklama za pośrednictwem mediów, Internetu czy w formie drukowanej to najłatwiejszy sposób na promocję swoich usług lub produktów. Istnieje jednak szereg zakazów dotyczących reklam, jak również wiele branż, którym prawo ogranicza lub całkowicie zakazuje reklamy.

Co i komu wolno, a czego zdecydowanie nie należy robić reklamując swoje produkty lub usługi? jakie są granice zakazów? 

Zakazy ogólne – dotyczące każdego przedsiębiorcy

Niezależnie od tego w jakiej branży działasz, ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji[1] zakazuje reklam, które:

  • są sprzeczne z dobrymi obyczajami lub uchybiają godności człowieka

reguła ta odnosi się to do sprzeczności z ogólnie przyjętymi w danym kraju zasadami, zakazane są więc reklamy zachęcające do łamania zasad współżycia społecznego, eksponowania agresji, złych zachowań, czy odwołujące się do osobistych cech człowieka, jak kolor skóry, pochodzenie, wiara itp. w konsekwencji to czy doszło do naruszenia obyczajów lub godności jest ocenne i zwykle budzi dużo kontrowersji. 

  • wprowadzają klienta w błąd i mogą przez to wpłynąć na jego decyzję co do nabycia towaru lub usług

zakazane jest podawanie w reklamie informacji, które wskazują błędne informacje takie jak przeznaczenie, skład lub właściwości reklamowanego produktu lub usługi.

  • odwołują się do uczuć klientów przez wywoływanie lęku, wykorzystywanie przesądów lub łatwowierności dzieci

zakazane jest reklamowanie produktów, w sposób, który w konsumencie budzi wyraźną obawę, strach, konieczność jego nabycia np. w związku z obecnie panującą pandemią, zakazane są reklamy, które sugerują, że jakiś produkt chroni przed wirusem, jest wirusobójczy.

  • wypowiedź, która, zachęcając do nabywania towarów lub usług, sprawia wrażenie neutralnej informacji

dotyczy to tzw. reklam ukrytych lub sponsorowanych bardzo często występujących w ramach artykułów w prasie lub Internecie, w tym także w ramach współpracy z influencerami lub z wykorzystaniem lokowania produktu, z którym często spotkać się można w programach i serialach telewizyjnych. Każde umieszczenie reklamy w ten sposób powinno być odpowiednio oznaczone.

  • stanowią istotną ingerencję w sferę prywatności w szczególności przez uciążliwe dla klientów nagabywanie w miejscach publicznych, przesyłanie na koszt klienta niezamówionych towarów lub nadużywanie technicznych środków przekazu informacji

kilka lat temu popularne były telefony do konsumentów, na podstawie których telemarketerzy wysyłali niezamówione książki, bieliznę itp. Do osób, z którymi rozmawiali, bez uzyskania na to zgody, a następnie wymuszali dokonanie zapłaty za dany produkt. Do tej pory tego typu procedery zdarzają się, jednak zdecydowanie rzadziej, prawdopodobnie ze względu na obowiązujące przepisy o ochronie danych osobowych

Zakazy reklamy poszczególnych towarów lub branż

Poza powyższymi zakazami, do których muszą stosować się wszyscy przedsiębiorcy, polskie prawo nakłada także dodatkowe zakazy i ograniczenia na niektóre z branż, które ze względu na swoją specyfikę, zagrożenia jakie niosą dla potencjalnego konsumenta są regulowane w szczególny sposób. Należą do nich:

 

  • napoje alkoholowe

na podstawie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi zakazane całkowicie są reklamy napojów alkoholowych za wyjątkiem piwa, którego reklama musi spełniać określone warunki:

    • nie może być kierowana do małoletnich, ani z ich udziałem
    • w żaden sposób nie łączy spożywania alkoholu z aktywnością fizyczną, prowadzeniem pojazdów, ani też nie sugeruje, że alkohol wpływa na atrakcyjność, sukces zawodowy
    • alkohol w reklamie nie może być łączony z relaksem, nauką lub pracą
    • nie może zawierać stwierdzeń wskazujących, że alkohol posiada właściwości lecznicze, jest środkiem stymulującym, uspakajającym lub sposobem rozwiązywania konfliktów osobistych, ani też zachęcać do nadmiernego spożycia
    • nie może być przedstawiana w telewizji, radiu, kinie lub teatrze między godz. 6 a 20, z wyjątkiem reklamy prowadzonej przez organizatora imprezy sportu wyczynowego lub profesjonalnego w trakcie trwania tej imprezy;
    • nie można zamieszczać reklamy napojów alkoholowych także w prasie młodzieżowej, dziecięcej, na okładkach prasy, a także na wszelkiego rodzaju słupach i tablicach reklamowych, chyba że 20% powierzchni reklamy zajmować będą widoczne i czytelne napisy informujące o szkodliwości spożycia alkoholu lub o zakazie sprzedaży alkoholu małoletnim

 

  • wyroby tytoniowe

podobnie jak napoje alkoholowe, ze względu na szkodliwy wpływ na organizm człowieka zakazane jest reklamowanie wyrobów tytoniowych tj. papierosów, tytoniu, papierosów elektronicznych, pojemników zapasowych, rekwizytów tytoniowych lub symboli z nimi związanych we wszelkich środkach masowego przekazu, placówkach młodzieżowych, leczniczych, sportowych i innych miejscach publicznych.

    • dodatkowo producenci i importerzy wyrobów tytoniowych nie mogą w ramach promocji sponsorować wydarzeń sportowych, kulturalnych, oświatowych, zdrowotnych i społeczno-politycznych.
    • ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych nakłada także zakaz eksponowania wyrobów tytoniowych w punktach sprzedaży.
    • zakazane jest także zamieszczanie na etykietach opakowań wyrobów tytoniowych informacji promujących spożycie tytoniu, sugerujących mniejszą szkodliwość lub powiązanie z produktem leczniczym. Dodatkowo na etykietach powinna znaleźć się informacja o szkodliwości wyrobu tytoniowego dla zdrowia i życia spożywającego.

 

  • solaria

od 2018 r. obowiązuje ustawa o ochronie życia przed następstwami korzystania z solarium, która wprowadziła całkowity zakaz reklamowania i promocji usług solariów. Zakazana jest reklama i promocja:

    • w telewizji, radiu, prasie, Internecie, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i placówkach oświatowo-wychowawczych, na terenie obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych miejscach publicznych;
    • na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych;
    • niedozwolona jest także promocja w postaci karnetów, rabatów i konkursów organizowanych przez solaria
    • Jak można promować swoją działalność? Ustawa nie zakazuje zamieszczania treści o charakterze informacyjnym, a także reklamy usług kosmetycznych innych niż solaria, które nie są objęte zakazem reklamy.

 

  • gry i hazard

branża hazardowa także podlega licznym obostrzeniom w zakresie reklamy i promocji swoich usług. Zasady urządzania gier hazardowych i prowadzenia działalności o takim charakterze reguluje ustawa o grach hazardowych. Prawo zakazuje:

    • reklamy gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych, gier na automatach przez co rozumie się publiczne rozpowszechnianie znaków towarowych lub symboli graficznych i innych oznaczeń z nimi związanych, a także nazw i symboli graficznych podmiotów prowadzących działalność wymienioną powyżej
    • promocji gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości, zakładów wzajemnych lub gier na automatach, przez co rozumie się publiczną prezentację tych gier lub zakładów, rozdawanie rekwizytów z nimi związanych, wręczanie żetonów lub dowodów uczestnictwa w tych grach a także ich sprzedaż w miejscach publicznych, oraz inne formy publicznego zachęcania do uczestnictwa w nich lub przekonywania o ich zaletach bądź zachęcania do wstępu do kasyn gry lub punktów przyjmowania zakładów wzajemnych.
    • Dozwolone jest natomiast reklamowanie i promocja prowadzone wewnątrz kasyna gier

 

  • leki i apteki

zgodnie z art. 52 ustawy- Prawo farmaceutyczne reklamą produktu leczniczego jest działalność polegająca na informowaniu lub zachęcaniu do stosowania produktu leczniczego, mająca na celu zwiększenie: liczby przepisywanych recept, dostarczania, sprzedaży lub konsumpcji produktów leczniczych. Zakazana jest reklama produktów leczniczych:

    • wydawanych wyłącznie na podstawie recepty;
    • zawierających środki odurzające i substancje psychotropowe;
    • umieszczonych na wykazach leków refundowanych, zgodnie z odrębnymi przepisami, oraz dopuszczonych do wydawania bez recept o nazwie identycznej z umieszczonymi na tych wykazach.
    • którego nazwa jest identyczna z nazwą produktu leczniczego wydawanego wyłącznie na podstawie recepty.
    • niedopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    • dopuszczonych do obrotu bez konieczności uzyskania pozwolenia, o których mowa w  4 Prawa farmaceutycznego;
    • zawierającej informacje niezgodne z Charakterystyką Produktu Leczniczego albo z Charakterystyką Produktu Leczniczego Weterynaryjnego

a także ze względu na sprzedaż produktów leczniczych zakazana jest reklama aptek, punktów aptecznych oraz ich działalności, jak również  placówek obrotu pozaaptecznego i ich działalności odnosząca się do produktów leczniczych lub wyrobów medycznych.

 

  • substancje niebezpieczne

ustawa o substancjach chemicznych i ich mieszaninach zakazuje reklamy i promocji substancji niebezpiecznych bez wymienienia kategorii, do której albo do których substancja ta została zaklasyfikowana

 

  • substancje psychotropowe

zabrania się reklamy i promocji:

    • substancji psychotropowych, środków odurzających, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.
    • środków spożywczych lub innych produktów przez sugerowanie, że posiadają one działanie takie jak substancje psychotropowe, środki odurzające, środki zastępcze lub nowe substancje psychoaktywne lub których użycie, nawet niezgodne z przeznaczeniem, może powodować skutki takie jak skutki działania substancji psychotropowych, środków odurzających, środków zastępczych lub nowych substancji psychoaktywnych.

 

  • żywność

w zakresie reklamowania żywności można wyodrębnić dwa rodzaje zakazów i ograniczeń:  stosunku do preparatów początkowego żywienia dla niemowląt oraz dotyczące reklam żywności skierowanych do dzieci poniżej 12. roku życia, ustawa o bezpieczeństwie żywności i żywienia zabrania:

    • reklamy preparatów do początkowego żywienia niemowląt w miejscach ich sprzedaży;
    • prowadzenia działalności promocyjnej zachęcającej do nabycia preparatów do początkowego żywienia niemowląt i przedmiotów służących do karmienia niemowląt, takiej jak rozdawanie próbek, specjalne wystawy, kupony rabatowe, premie, specjalne wyprzedaże i sprzedaż wiązana;
    • oferowania lub dostarczania przez producentów lub dystrybutorów preparatów do początkowego żywienia niemowląt oraz przedmiotów służących do karmienia niemowląt, ich próbek lub innych przedmiotów tego typu o charakterze promocyjnym – konsumentom, w tym przede wszystkim kobietom ciężarnym, rodzicom niemowląt lub członkom ich rodzin, bezpośrednio lub za pośrednictwem podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, bezpłatnie lub po obniżonej cenie.

Reklama preparatów do początkowego żywienia niemowląt może być prowadzona wyłącznie w publikacjach popularnonaukowych specjalizujących się w upowszechnianiu wiedzy z zakresu opieki nad dzieckiem lub w publikacjach naukowych i musi być ograniczona do informacji potwierdzonych badaniami naukowymi. Informacje zawarte w reklamie nie mogą sugerować, że karmienie sztuczne jest równoważne lub korzystniejsze od karmienia piersią.

Ograniczenia dotyczące reklam żywności kierowanych do dzieci poniżej 12. roku życia są efektem propozycji od samej branży żywnościowej, która zawnioskowała w tym celu do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji o wprowadzenie ograniczeń reklam w czasie antenowym, którego grupę docelową stanowią głównie dzieci poprzez zakaz:

    • reklamy dotyczących artykułów spożywczych lub napojów zawierających składniki, których obecność w nadmiernych ilościach w codziennej diecie jest niewskazana.

 

  • usługi prawnicze

reklama kancelarii prawnych podlega wielu ograniczeniom wynikającym z etyki zawodowej, co prawda przepisy w tym zakresie zostały nieco zliberalizowane, nadal jednak nie wolno prawnikom dokonywać reklamy i promocji swoich usług np. za pomocą płatnych reklam w Internecie, pozyskiwania klientów w sposób sprzeczny z godnością zawodu oraz współpracy z podmiotami pozyskującymi klientów z naruszeniem prawa lub zasad współżycia społecznego; dozwolone są natomiast wszelkiego rodzaju treści o charakterze informacyjnym na dokumentach firmowych, broszurach, stronach internetowych i portalach a także budowanie pozycji eksperta poprzez np. prowadzenie bloga lub strony internetowej, na których prawnicy dzielą się bezpłatnie swoją wiedzą

Jakie mogą być konsekwencje naruszenia zakazu reklamy? 

Jeśli przedsiębiorca posługuje się reklamą zakazaną prawem musi liczyć się z tym, że konsument, którego interes został z tego powodu naruszony, może domagać się od niego na drodze cywilnej m.in.:

    • naprawienia szkody na zasadach ogólnych, w szczególności żądania unieważnienia umowy z obowiązkiem wzajemnego zwrotu świadczeń oraz zwrotu przez przedsiębiorcę kosztów związanych z nabyciem towaru,
    • zasądzenia odpowiedniej sumy pieniężnej na określony cel społeczny związany ze wspieraniem kultury polskiej, ochroną dziedzictwa narodowego lub ochroną konsumentów.

Dodatkowo Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów ma prawo przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do stosowania praktyk naruszających zbiorowe interesy konsumentów  nałożyć na przedsiębiorcę naruszającego przepisy karę pieniężną w wysokości nie większej niż 10% przychodu osiągniętego w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia tej kary.

 

[1] ustawa z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1010 z późn. zm.).

Od czego zacząć aby marka (logo) osiągnęła wartość 200 miliardów dolarów? Sprawdź w jakich przypadkach nie uzyskasz prawa wyłącznego na swój znak towarowy

Te najbardziej rozpoznawalne warte są setki miliardów dolarów a przecież zaczynały o zera… Ponownie ranking najcenniejszych marek wygrał Amazon osiągając w 2019 r wartość 200 miliardów dolarów, Google uzyskał 159,7 mld dol. a Apple „tylko”140,5 mld dol. spadając z drugiego miejsca.[1]

Logo to ten element, po którym klienci rozpoznają produkty czy usługi. Może przybrać różną formę: grafiki, wyrazu, hasła. Ważne, aby od początku budowy marki dbać o jej ochronę. Najpełniejsze zabezpieczenie daje zarejestrowanie znaku towarowego (marki) w urzędzie patentowym.

Photo by Maria Oswalt on Unsplash

 

Klienci często pytają nas o to czy mogą zarejestrować swój znak towarowy. Niekiedy, aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba wykonać czasochłonne badanie baz znaków towarowych.  Jest jednak kilka sytuacji, w których nawet bez badania możemy stwierdzić, iż nie ma dużych szans na uzyskanie prawa ochronnego do danego znaku.

 

Urząd patentowy nie zarejestruje znaku, gdy oznaczenie:

 

1. nie może być znakiem towarowym;

Dotyczy zdolności bycia znakiem towarowym, tj. pełnienia przez niego w ogóle funkcji oznaczenia odróżniającego. Chodzi zatem w tym przypadku o tzw. zdolność abstrakcyjną. Ocena zdolności odróżniającej znaku towarowego jest wypadkową dwóch elementów. Z jednej strony forma przedstawieniowa znaku musi być “sama w sobie” na tyle charakterystyczna, aby mogła identyfikować towar. Z drugiej musi zapewnić kupującemu możliwość dokonania wyboru według niej, bez konieczności ustalania pochodzenia towaru drogą okrężną.

 

2. nie nadaje się do odróżniania w obrocie towarów, dla których zostało zgłoszone

To pozbawienie oznaczenia konkretnej zdolności odróżniającej. Charakter odróżniający znaku towarowego oznacza, że oznaczenie pozwala na określenie towaru i/lub usług, dla których wnosi się o rejestrację, jako pochodzących z określonego przedsiębiorstwa i tym samym na odróżnienie tego towaru od towarów pochodzących z innych przedsiębiorstw. Przykładem tego oznaczenia może być „Ciepła podłoga” zgłoszonego dla podłóg podgrzewanych albo połączenie „ECO PRO”, w którym pozytywny element PRO umieszczono po elemencie opisowym ECO. W ten sposób połączenie mogłoby być postrzegane przez właściwy krąg odbiorców jako wskazówka, że oznaczone nim towary są przeznaczone dla „ekologicznych profesjonalistów” lub że „wspierają ekologię” ale nie jest możliwe aby oznaczenie ECO PRO wskazywało na towary pochodzące od danego przedsiębiorcy.

 

3. składa się wyłącznie z elementów mogących służyć w obrocie do wskazania, w szczególności rodzaju towaru, jego pochodzenia, jakości, ilości, wartości, przeznaczenia, sposobu wytwarzania, składu, funkcji lub przydatności

Znak towarowy ma identyfikować w obrocie towar, a nie przekazywać informację o nim. Ponadto, uzyskanie prawa ochronnego na znak towarowy powoduje uzyskanie wyłączności posługiwania się nim w obrocie, w związku z czym prawo to nie może być zarezerwowane jedynie dla jednego przedsiębiorstwa i pozbawiać konkurentów możliwości przekazywania kupującym informacji o towarze poprzez stosowanie takich wskazówek lub oznaczeń. Przykładem takie oznaczenia jest “ebilet”, które ma jedynie charakter ogólnoinformacyjny i nie nadaje się do odróżniania towarów i usług jednego przedsiębiorcy od towarów i usług tego samego rodzaju oferowanych przez innych przedsiębiorców działających w tej samej branży.

Przepis ten jest jednym z najczęstszych przyczyn odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towary. Ma on na celu interes publiczny, który wymaga, aby oznaczenia lub wskazówki opisowe dla kategorii towarów lub usług, dla których wnosi się o rejestrację, mogły być swobodnie używane przez wszystkich. Przepis ten zapobiega temu, aby takie oznaczenia lub wskazówki, z uwagi na ich rejestrację jako znaku towarowego, były zastrzeżone dla jednego przedsiębiorstwa.

 

4. składa się wyłącznie z elementów, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych

To tzw. znaki wolne, które uznaje się za takie oznaczenia, które weszły do języka potocznego lub są zwyczajowo używane w uczciwych i utrwalonych praktykach handlowych, w konsekwencji czego nie mogą być monopolizowane poprzez ich rejestrację. Istnieją dwa rodzaje znaków wolnych: te, które pierwotnie miały zdolność odróżniającą, ale na skutek ich używania w obrocie stały się oznaczeniami rodzajowymi (np. adapter, nylon, margaryna, żyletka, styropian) oraz te, które z uwagi na ich zwyczajowe używanie w obrocie nie powinny być zawłaszczone przez jeden podmiot (np. FORTE dla leków, EXTRA dla napojów).

 

5. składa się wyłącznie z kształtu lub innej właściwości towaru, wynikającej z charakteru samego towaru, niezbędnej do uzyskania efektu technicznego lub zwiększającej znacznie wartość towaru

Zakaz rejestracji w charakterze znaku towarowego wszelkich oznaczeń tworzonych przez kształt towaru niezbędny do uzyskania efektu technicznego zapewnia, że przedsiębiorstwa nie będą mogły wykorzystywać prawa znaków towarowych do nieograniczonego przedłużania w czasie ważności wyłącznych praw dotyczących rozwiązań technicznych. Dzięki wyrażeniom „wyłącznie” i „niezbędny” wspomniany przepis zapewnia, że rejestracji nie podlegają jedynie te kształty towaru, które są wyłącznie wyrazem zastosowanego rozwiązania technicznego i których rejestracja w charakterze znaku towarowego rzeczywiście utrudniłaby stosowanie tego rozwiązania technicznego przez inne przedsiębiorstwa. Przykładem próby takiej rejestracji może być klocek LEGO  zgłoszony jako trójwymiarowe oznaczenie w kolorze czerwonym.

 

6. zostało zgłoszone w złej wierze

W orzecznictwie podkreśla się, że aby doszło do zgłoszenia w złej wierze muszą zaistnieć okoliczności wskazujące, że zgłoszenie było nieuczciwe w świetle ogólnych zasad prawnych jak też zwłaszcza interesów innych przedsiębiorców. Do okoliczności takich może należeć zgłoszenie znaku towarowego w celu zablokowania zgłoszenia lub używania znaku przez osobę dysponującą tym znakiem, a zatem z zamiarem przejęcia pozycji danego znaku towarowego. Ponadto, okolicznością taką może być zgłoszenie w celach spekulacyjnych, gdy wcześniej nie występuje używanie znaku przez inny podmiot, lecz zgłaszający liczy na potencjalne zainteresowanie znakiem. Zgłoszenie takie może być zatem połączone z zamiarem zaoferowania go – już po udzieleniu prawa – innym podmiotom. Niejednokrotnie przyjmuje się, że zgłoszenie znaku towarowego w złej wierze ma miejsce, gdy uprawniony zgłosił znak w innym celu niż jego używanie np.: w celu wymuszenia ustępstw finansowych. Natomiast, nawet wiedza zgłaszającego o używaniu takiego samego znaku przez innego przedsiębiorcę nie wystarcza do przyjęcia jego złej wiary. O postawieniu zarzutu zgłoszenia w złej wierze znaku towarowego, decyduje zatem ocena nieuczciwego zamiaru wobec osoby, która wcześniej samodzielnie zapewniła temu znakowi odpowiednio wysoką pozycję na rynku ponadlokalnym.

 

7. jest sprzeczne z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami

Zgodnie z orzeczeniem Trybunału Sprawiedliwości (C-240/18 P) za sprzeczne z dobrymi obyczajami zostało uznane oznaczenie ‘Fack Ju Göhte’. Pojęcie dobrych obyczajów nie zostało w żaden sposób zdefiniowane normatywnie. Pojęcie „dobrych obyczajów” odnosi się w zwykle nadawanym mu znaczeniu do podstawowych wartości i norm moralnych, które społeczeństwo kultywuje w danym momencie. Te wartości i normy, które mogą ewoluować z biegiem czasu i różnić się w przestrzeni, należy określić w zależności od konsensusu społecznego panującego w tym społeczeństwie w chwili dokonywania oceny. Dla celów tego określenia trzeba wziąć pod uwagę kontekst społeczny, w tym w odpowiednim przypadku charakteryzującą go różnorodność kulturową, religijną lub filozoficzną, aby ocenić w sposób obiektywny, co wspomniane społeczeństwo uważa w danym momencie za moralnie dopuszczalne. Sąd stwierdził, że dodanie elementu ‘Göhte’ na końcu rozpatrywanego oznaczenia – choć pozwala określić, do kogo są ‘adresowane’ wyrazy tworzące początek wspomnianego oznaczenia – oraz napisanie wyrażenia w całości zmienioną ortografią wynikającą z fonetycznego zapisania tych wyrazów w języku niemieckim nie jest w stanie złagodzić jego wulgarności.

Za znak towarowy sprzeczny z porządkiem publicznym lub dobrymi obyczajami został uznany przez Trybunał Sprawiedliwości znak słowno – graficzny . Element słowny ‘la mafia’ jest dominujący w znaku towarowym, a element ten jest na całym świecie rozumiany jako odniesienie do organizacji przestępczej mającej swe źródła we Włoszech. taka działalność przestępcza narusza same wartości, na których opiera się Unia, w szczególności wartości dotyczące poszanowania godności osoby ludzkiej i wolności. ‘La mafia’ w oczywisty sposób przywołuje na myśl nazwę organizacji przestępczej odpowiedzialnej za szczególnie poważne naruszenia porządku publicznego.

 

8. zawiera element o wysokiej wartości symbolicznej, w szczególności o charakterze religijnym, patriotycznym lub kulturowym, którego używanie obrażałoby uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową

Przepis ten nie wyłącza możliwości rejestrowania symboli w znakach towarowych. Odmowa rejestracji takiego znaku towarowego może nastąpić jedynie w przypadku, gdy używanie mogłoby obrażać uczucia religijne, patriotyczne lub tradycję narodową. Dla przykładu Urząd Patentowy RP odmówił rejestracji znaku towarowego ale udzielił prawa ochronnego na znaki  i .

 

9. zawiera symbol Rzeczypospolitej Polskiej (godło, barwy lub hymn), znak sił zbrojnych, organizacji paramilitarnej lub sił porządkowych, reprodukcję polskiego orderu, odznaczenia lub odznaki honorowej, odznaki lub oznaki wojskowej bądź innego oficjalnego lub powszechnie używanego odznaczenia i odznaki, w szczególności administracji rządowej lub samorządu terytorialnego albo organizacji społecznej działającej w ważnym interesie publicznym, gdy obszar działania tej organizacji obejmuje cały kraj lub znaczną jego część, jeżeli zgłaszający nie wykaże się uprawnieniem, w szczególności zezwoleniem właściwego organu Państwa albo organu samorządu terytorialnego, albo zgodą organizacji, na używanie oznaczenia w obrocie.

Organy do powyższej przesłanki odmowy rejestracji znaku towarowego podchodzą dość restrykcyjnie. Dla przykładu Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymał decyzję o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak  wskazując, iż nie miało znaczenia prawnego to, że zawarty w oznaczeniu wizerunek orła różnił się pewnymi szczegółami kolorystycznymi od wzoru wizerunku orła ustanowionego dla godła państwowego.

 

10. zawiera symbol (herb, flagę, godło) obcego państwa, nazwę, skrót nazwy, bądź symbol (herb, flagę, godło) organizacji międzynarodowej lub przyjęte w obcym państwie urzędowe oznaczenie, stempel kontrolny lub gwarancyjny, jeżeli zakaz taki wynika z umów międzynarodowych, chyba że zgłaszający wykaże się zezwoleniem właściwego organu, które uprawnia go do używania takiego oznaczenia w obrocie;

Znak towary, który nie stanowi dokładnego odtworzenia godła państwowego, może również zostać objęty zakresem niniejszego przepisu, jeżeli jest on postrzegany przez przeciętnych konsumentów jako naśladownictwo takiego godła. Zakaz naśladownictwa godła dotyczy wyłącznie jego imitacji z punktu widzenia heraldycznego, tj. takich, które zawierają konotacje heraldyczne pozwalające na odróżnienie tego godła od innych oznaczeń. Przedmiotem ochrony przed naśladownictwem z punktu widzenia heraldycznego nie jest zatem obraz jako taki, lecz jego heraldyczny wyraz. W rezultacie, aby ustalić, czy dany znak zawiera naśladownictwo z punktu widzenia heraldycznego, należy poddać analizie opis heraldyczny rozpatrywanego godła. Za przykład próby rejestracji godła może posłużyć zgłoszenie oznaczenia , któremu została odmówiona rejestracja z uwagi na mogący wywołać wrażenie istnienia związku pomiędzy tym znakiem a Kanadą, ze względu na naśladownictwa godła Kanady .

 

11. zawiera urzędowo uznane oznaczenie przyjęte do stosowania w obrocie, w szczególności znak bezpieczeństwa, znak jakości lub cechę legalizacji, w zakresie, w jakim mogłoby to wprowadzić odbiorców w błąd co do charakteru takiego oznaczenia, o ile zgłaszający nie wykaże, że jest uprawniony do jego używania;

Przepis ten dotyczy odmowy udzielenia prawa wyłącznego na oznaczenia w zakresie, w jakim mogłoby to wprowadzać odbiorców w błąd co do charakteru tych oznaczeń, które mogą powodować mylne wyobrażenie u konsumenta, że produkty oznaczone takim znakiem mają związek z oznaczeniem urzędowo uznanym i stosowanym w obrocie. Brane jest pod uwagę całościowe wrażenie, jakie wywołuje dane oznaczenie.

 

12 ze swojej istoty może wprowadzać odbiorców w błąd, w szczególności co do charakteru, jakości lub pochodzenia geograficznego towaru

Są to znaki towarowego mogące wprowadzać w błąd, co do charakteru lub jakości. Za mylący został uznany znak towarowy DOPALACZE.COM zgłoszony dla preparatów roślinnych zastępujących kawę, napojów alkoholowych, tytoniu i przyborów dla palaczy, dostarczania towarów i przesyłek. Zdaniem Sądu, oznaczenie może wywołać u odbiorców przeświadczenie, że oznaczone nim towary są środkami, których spożycie ma na celu wywołanie określonego efektu narkotycznego. Istnieje wystarczająco poważne ryzyko, że odbiorca mylnie odbierze przekaz zawarty w przedmiotowym oznaczeniu. Wprawdzie towary te: kawa, tytoń, papierosy funkcjonują jako towary dodające energii, pobudzające czy uspakajające to oznaczenie ich określeniem DOPALACZE.COM oznacza, że dodatkowo zostały wzmocnione w celu wywołania określonego efektu, efektu narkotycznego. Przybory dla palaczy to towary akcesoryjne wobec zgłoszonego towaru, podobnie dostarczanie towarów i przesyłek.

 

13. stanowi lub odtwarza w swoich zasadniczych elementach nazwę odmiany roślin zarejestrowaną z wcześniejszym pierwszeństwem w Rzeczypospolitej Polskiej lub na podstawie przepisów prawa Unii Europejskiej albo wiążącej Rzeczpospolitą Polską umowy międzynarodowej, przewidujących ochronę praw do odmiany roślin, i odnosi się do odmian roślin tego samego gatunku lub gatunków ściśle spokrewnionych

Na znak towarowy nie może zostać udzielone prawo ochronne, gdy dane oznaczenie jest już zgłoszone jako nazwa odmiany roślin na podstawie ustawy z 26.06.2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin.

 

14. odnosi się do wyrobów alkoholowych, a Twój znak towarowy zawiera element geograficzny niezgodny z pochodzeniem wyrobu

To tzw. oznaczenia homonimiczne. Znak towarowy zawiera elementy geograficzne prawdziwe w sensie dosłownym co do terytorium, regionu lub miejsca, z którego towar pochodzi ale w przypadku gdy mogłoby wprowadzić odbiorców w błąd, wskazując, że towar pochodzi z innego, słynącego z danych wyrobów terenu prawo ochronne na taki znak towarowy nie jest udzielane. Na zasadzie wyjątku istnieje możliwość przyznania ochrony na takie oznaczenie geograficzne, ale tylko w odniesieniu do wina i piwa, z zastrzeżeniem, że Urząd Patentowy RP wezwie zgłaszającego do dokonania w znaku odpowiednich zmian pozwalających na odróżnienie go od znaku wcześniejszego.

 

15. zawiera element geograficzny prawdziwy w sensie dosłownym co do terytorium, regionu lub miejsca, z którego towar pochodzi, który mógłby wprowadzić odbiorców w błąd, że towar pochodzi z innego, słynącego z danych wyrobów terenu

Jest to przepis wzmacniający ochronę oznaczeń geograficznych względem znaków towarowych. Jego dodanie było spowodowane m.in. sporem dotyczącym oznaczenia geograficznego “Bayerischer Bier” i znaku towarowym “Bavaria” zgłoszonego dla piwa.

 

16. jest wyłączone z rejestracji na podstawie przepisów prawa krajowego, prawa Unii Europejskiej lub umowy międzynarodowej przewidujących ochronę oznaczenia geograficznego, nazwy pochodzenia, określenia tradycyjnego dla wina lub gwarantowanej tradycyjnej specjalności, w zakresie w nich przewidzianych

Ochrona oznaczeń geograficznych w odniesieniu do win ma swoje źródło, po pierwsze, w rozporządzeniach Unii, w szczególności w tych dotyczących wspólnej organizacji rynku wina, a po drugie, w zawartych pomiędzy Unią a państwami trzecimi dwustronnych umowach w sprawie handlu winem. Za przykład może posłużyć spór o rejestracje znaku towarowego słownego „Lembergerland” dla napojów alkoholowych z wyjątkiem piwa. Znak ten zawiera oznaczenie geograficzne Lemberg, a oznaczenie to jest chronione na mocy umowy między Wspólnotą a Republiką Południowej Afryki dla win mających takie pochodzenie. Towary oznaczone zgłoszonym znakiem towarowym „Lembergerland” obejmują wino, przy czym nie jest wskazane, że pochodzą one z Lemberg. Podstawa odmowy rejestracji w tym przypadku ma zastosowanie bez potrzeby ustalenia, czy zgłoszony znak towarowy wprowadza odbiorców w błąd lub czy prowadzi do powstania ryzyka pomylenia ich przez odbiorców w odniesieniu do pochodzenia towaru. Samo wystąpienie fałszywego oznaczenia geograficznego win powoduje odmowę udzielenia prawa wyłącznego.

Nie stoi natomiast na przeszkodzie rejestracja znaku towarowego, który zawiera oznaczenie geograficzne, które nie jest znane w zainteresowanych kręgach lub przynajmniej nie jest znane jako oznaczenie obszaru geograficznego, jak również nazw, odnośnie do których, ze względu na cechy wskazanego miejsca, nie jest prawdopodobne, aby zainteresowane kręgi mogły uznać, że dana kategoria towarów lub usług pochodzi z tego miejsca lub została w nim wynaleziona. Dla przykładu w sprawie dotyczącej rejestracji unijnego znaku towarowego słownego „Cloppenburg” przez Peek & Cloppenburg KG dla usług handlu detalicznego Sąd Pierwszej Instancji stwierdził, że miasto Cloppenburg (usytuowane w Niemczech, w Dolnej Saksonii) cieszy się wśród zainteresowanego kręgu odbiorców niewielką, a co najwyżej przeciętną znajomością. Po pierwsze, chodzi tutaj o małe miasto. Po drugie, Izba Odwoławcza OHIM (obecnie EUIPO) nie wskazała jakiejkolwiek kategorii towarów lub usług, dla których miasto to cieszyłoby się renomą jako miejsce produkcji lub świadczenia usług. Ponadto Izba Odwoławcza nie ustaliła, czy w obrocie powszechne jest oznaczanie pochodzenia geograficznego usług handlu detalicznego. Poza tym pochodzenie geograficzne takich usług nie jest zwykle uznawane za istotne w ocenie ich jakości lub cech. Sąd tym samym unieważnił decyzję organu o odrzuceniu wniosku o rejestrację znaku „Cloppenburg”.

 

oraz gdy Twoje oznaczenie:

 

17. narusza prawa osobiste lub majątkowe osób trzecich

Dotyczy to praw obowiązujących na terytorium żądanej ochrony. Może dotyczyć np. praw autorskich do utworu będącego jednocześnie znakiem towarowym w przypadku, gdy dokonasz zgłoszenia takie znaku towarowego nie nabywając uprzednio majątkowych praw autorskich od twórcy tego oznaczenia.

 

18. jest identyczne ze znakiem towarowym, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla identycznych towarów

Oznaczenie jest identyczne ze znakiem towarowym, jeżeli odtwarza ono, bez żadnej zmiany lub uzupełnienia, wszystkie elementy składające się na znak towarowy lub jeżeli, postrzegane jako całość, zawiera różnice tak nieznaczące, że mogą one pozostać niezauważone przez przeciętnego konsumenta.

 
19. jest identyczne lub podobne do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym;

Ryzyko wprowadzenia w błąd należy postrzegać jako prawdopodobieństwo, że odbiorcy mogą uznać, iż towary lub usługi oznaczane zarówno wcześniejszym znakiem towarowym, jak i zgłoszonym znakiem towarowym pochodzą od członków organizacji, która jest właścicielem znaku wcześniejszego lub ewentualnie z przedsiębiorstw powiązanych gospodarczo z tymi członkami lub z samą organizacją. Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd należy oceniać całościowo, biorąc pod uwagę wszystkie czynniki mające znaczenie w danej sprawie. Ocenę tę – w zakresie, w jakim dotyczy ona wizualnego, fonetycznego lub konceptualnego podobieństwa kolidujących ze sobą znaków – należy oprzeć na całościowym wrażeniu wywieranym przez te znaki na właściwym kręgu odbiorców.

 

20. jest identyczne lub podobne do renomowanego znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla jakichkolwiek towarów, jeżeli używanie zgłoszonego znaku bez uzasadnionej przyczyny mogłoby przynieść zgłaszającemu nienależną korzyść lub być szkodliwe dla odróżniającego charakteru bądź renomy znaku wcześniejszego;

Rozszerzona ochrona przyznana wcześniejszemu znakowi towarowemu renomowanemu wymaga spełnienia kilku przesłanek. Po pierwsze, wcześniejszy znak towarowy musi być zarejestrowany. Po drugie, wcześniejszy znak towarowy oraz znak towarowy, o którego rejestrację wniesiono, muszą być identyczne lub podobne. Po trzecie, wcześniejszy znak towarowy powinien cieszyć się renomą w Polsce (w przypadku znaku zgłoszonego w Polsce) lub na terenie Unii Europejskiej (w wypadku gdy stanowi unijny znak towarowy). Po czwarte, używanie zgłoszonego znaku towarowego bez uzasadnionego powodu musi prowadzić do wystąpienia ryzyka czerpania nienależnej korzyści z charakteru odróżniającego lub renomy wcześniejszego znaku towarowego lub działania na szkodę charakteru odróżniającego lub renomy znaku wcześniejszego. Ponieważ te cztery przesłanki mają charakter kumulatywny, niespełnienie jednej z nich wystarczy do stwierdzenia braku możliwości zastosowania wspomnianego przepisu. Przykład zgłoszonego znaku i znaków renomowanych ,  i .

 

21 jest identyczne lub podobne do znaku towarowego, który przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ochronnego był w Rzeczypospolitej Polskiej powszechnie znany i używany jako znak towarowy przeznaczony do oznaczania towarów identycznych lub podobnych pochodzących od innej osoby, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje, w szczególności ryzyko skojarzenia znaku zgłoszonego ze znakiem powszechnie znanym.

Nie istnieje definicja legalna znaku powszechnie znanego. Obecnie można przyjąć, że znakiem towarowym powszechnie znanym jest oznaczenie, które jest:

        1. powszechnie rozpoznawalne;
        2. jako znak towarowy dla określonych towarów;
        3. na terytorium całości lub istotnej części danego kraju;
        4. wśród potencjalnych nabywców.

Powszechność to nie tylko zasięg, ale i intensywność tego zasięgu. Nie ma znaczenia, w jaki sposób oznaczenie stało się powszechnie znane, może być to wynikiem wieloletniego używania oznaczenia, działań marketingowych, znacznego udziału w rynku ale także złej sławy.

 

 

Budując wartość marki warto od początku ubiegać się o jej rejestrację. To pierwszy krok do pierwszego miliona wartości marki. Pomimo szeregu różnych obostrzeń dotyczących znaków towarowych tylko polskim urzędzie patentowym obecnie jest zarejestrowanych ponad 150 tysięcy znaków towarowych. Trzeba tylko wiedzieć czego unikać przygotowując znak do rejestracji. Badanie znaku przed zgłoszeniem do urzędu patentowego pozwala zaoszczędzić zbędnych kosztów związanych z odmową rejestracji. 

Jeśli potrzebujesz pomocy w ocenie szans na rejestrację ponieważ chcesz wykonać ten krok, służymy pomocą w ramach naszej usługi https://lgl-iplaw.pl/product/badanie-i-zgloszenie-do-urzedu-rp-znaku-towarowego/

 

[1] https://brandfinance.com/images/upload/brand_finance_global_500_2020_preview.pdf

Szczęśliwa “13-stka” obowiązkowych elementów umowy licencyjnej na używanie znaku towarowego

Uprawniony z prawa ochronnego na znak towarowy może udzielić innej osobie upoważnienia do używania znaku, zawierając z nią umowę licencyjną.

Umowa licencyjna to dobry sposób z jednej strony na czerpanie korzyści z posiadanego prawa ochronnego na znak towarowy, z drugiej strony na uzyskanie prawa do używania cudzego znaku i amortyzację kosztów z tego tytułu.

Photo by Laurenz Heymann on Unsplash

 

Poniżej znajduje się lista 13 elementów, o których powinieneś pamiętać zawierając umowę licencyjną na znak towarowy:

 

1. oznaczenie stron

Prawidłowe oznaczenie stron umowy to ważny element, który powinna zawierać każda umowa. Nie mogą istnieć żadne wątpliwości kto udziela licencji na znak towarowy i komu ta licencja jest udzielana. Szczególne istotne ważne jest to, aby doprecyzować czy umowa zawierana jest np. z Janem Kowalskim, czy Janem Kowalskim prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą „Jan Kowalski”. Kolejną trudność często nastręcza prawidłowe określenie strony, którą jest spółka cywilna. Na gruncie prawa cywilnego spółka cywilna nie ma osobowości prawnej i nie może być podmiotem umowy. Należy w takim przypadku określić, że umowa zawierana jest pomiędzy „Janem Kowalskim prowadzącym działalność gospodarczą (…) i Anną Kowalską prowadzącą działalność gospodarczą (…) działającymi w ramach spółki cywilnej pod nazwą (…)”.

 

2. oznaczenie znaku towarowego, na który ma zostać udzielona licencja

Istotne jest dokładne określenie przedmiotu umowy, czyli na jaki znak towarowy zostaje udzielona licencja. W zależności od tego czy licencja udzielana jest na znak towarowy już zarejestrowany czy dopiero zgłoszony w celu uzyskania prawa ochronnego należy w umowie wskazać znak, urząd w jakim znak został zgłoszony lub zarejestrowany, zakres terytorium na jakim udzielona jest ochrona oraz numer zgłoszenia lub numer prawa ochronnego (w przypadku znaków zgłoszony i rejestrowanych w EUIPO będzie to ten sam numer). Jeżeli znak towarowy, na który udzielana jest licencja nie jest znakiem słownym, należy do umowy, w formie załącznika, dołączyć przedstawienie licencjonowanego znaku w formie wydruku lub na nośniku danych w przypadku znaków multimedialnych lub dźwiękowych. Jeśli istnieje księga znaku zawierająca zasady umieszczania i reprodukcji znaku, to także warto załączyć ją do umowy w całości bądź wyciąg z księgi.

 

3. określenie produktów dla oznaczania, których udzielona zostaje licencja  

Do umowy powinna być dołączona dokładna lista towarów i/lub usług dla których oznaczania upoważniony będzie licencjobiorca. Należy pamiętać, że licencjodawca może upoważnić licencjobiorcę do używania znaku towarowego tylko dla tych towarów i/lub usług dla których sam uzyskał prawo lub dokonał zgłoszenia. Aby sprawdzić dla oznaczania jakich towarów lub usług znak został zgłoszony lub zarejestrowany możesz skorzystać z bazy https://www.tmdn.org/tmview/#/tmview. W przypadku znaku zarejestrowanego licencjodawca może również ustalić z licencjobiorcą, że kopia świadectwa ochronne na licencjonowany znak towarowy będzie stanowiła załącznik do umowy.

 

4. określenie terytorium na jakim licencjobiorca będzie upoważniony do używania znaku

Prawa własności przemysłowej, w tym prawa ochronne na znaki towarowe, to prawa terytorialne. Oznacza to, że monopol na używanie danego oznaczenia dla określonych towarów i usług uzyskuje się na określonym terytorium zgodnie z żądaniem ochrony. Licencjodawca może udzielić licencji w takim zakresie w jakim sam posiada prawo ochronne ale również możliwe jest udzielenie licencji tylko na części terytorium, np. licencjodawca posiada prawo ochronne na znak towarowy we wszystkich państwach Unii Europejskiej, a licencji udziela na korzystanie ze znaku tylko w Polsce.

5. ustalenie wynagrodzenia za używanie znaku – opłata licencyjna i oświadczenie licencjodawcy o uiszczeniu opłat za ochronę znaku

Opłata licencyjna jest jednym z głównych czynników, dla których licencjodawca decyduje się na udzielenie licencji na korzystanie z jego znaku towarowego. Forma opłaty licencyjnej może być różna w zależności od ustaleń stron oraz okresu na jaki licencja zostaje udzielona. Co do zasady, opłata licencyjna można być jednorazowa lub okresowa np. roczna, kwartalna. Istnieje również możliwości uzależnienie wysokości opłaty licencyjnej od ilości sprzedanych towarów oznaczonych znakiem itd. W takim przypadku, licencjodawca powinien w umowie odpowiednio zabezpieczyć możliwości weryfikacji, czyli licencjobiorca uiszcza opłatę licencyjną w odpowiedniej wysokości. Należy pamiętać, że w przypadku braku odpłatności licencji zawartej pomiędzy przedsiębiorcami dojdzie do przysporzenia po stronie licencjobiorcy, którym zainteresuje się urząd skarbowy. 

Oświadczenie licencjodawcy o uiszczeniu opłaty za ochronę znaku jest istotne z punktu widzenia licencjobiorcy, szczególnie wtedy, gdy dotyczy to opłaty wnoszonej do urzędu patentowego za pierwszy okres ochrony. W przypadku braku jej uiszczenia we wskazanym przez urząd terminie decyzja warunkowa na udzielenie prawa ochronnego na znak towarowy wygaśnie, a tym samym licencjodawca utraci monopol na korzystanie z tego znaku towarowego.

 

6. zobowiązanie licencjodawcy do utrzymania prawa ochronnego na znak towarowy będący przedmiotem umowy

Licencjobiorca powinien mieć pełną wiedzę dotyczącą znaku towarowego z którego chce korzystać. Istotne jest, aby ustalić na dzień zawierania umowy do kiedy przysługuje licencjodawcy ochrona na znak towarowy oraz czy licencjodawca zamierza przedłużyć ochronę na kolejny 10-letni okres. Jeżeli umowa licencji na znak towarowy zawierana jest na dłuższy okres np. 10 lat, a licencjobiorca ma długoterminowe plany biznesowe związane ze znakiem warto jest zobowiązać licencjodawcę do utrzymywania prawa ochronnego na czas obowiązywania umowy.

 

7. określenie czy licencja jest wyłączna czy niewyłączna

Określenie rodzaju licencji jest bardzo ważne z punktu licencjobiorcy. Licencja wyłączną oznacza, że licencjobiorca będzie jedynym podmiotem upoważnionym do używania znaku towarowy. W przypadku licencji niewyłącznej oznacza to, że licencjodawca będzie mógł udzielić prawa używania znaku nieograniczonej liczbie licencjobiorców, którzy w pewnym sensie będą konkurować ze sobą. Jeżeli strony nie określą rodzaju licencji w umowie z mocy ustawy będzie to oznaczało, że udzielona licencja jest licencją niewyłączna.

 

8. ustalenie czy licencjobiorca jest uprawniony do udzielania dalszych licencji (sublicencji)

To postanowienie jest bardzo ważne dla licencjodawcy. Jeżeli w umowie nie zostanie zawarte postanowienie wyłączające możliwość udzielania sublicencji, czyli dalszych upoważnień na korzystanie ze znaku towarowego przez licencjobiorcę, to na podstawie ustawy prawo własności przemysłowej licencjobiorca będzie uprawniony do udzielania dalszych zezwoleń na korzystanie ze znaku towarowego. Trzeba pamiętać, że umowa licencji wyłącznej zawsze musi być zawarta w formie pisemnej!

 

9. określenie zasad używania znaku

Licencjodawca powinien jak najdokładniej określić zasady używania znaku towarowego przez licencjobiorcę np. poprzez określenie w jaki sposób znak może być umieszczanych na towarach, w jakim miejscu ma być umieszczany oraz w jakiej formie (w tym przypadku dodatkowo powinny zostać doprecyzowane różne warianty znaku towarowego jakimi może posługiwać się licencjobiorca).

 

10. określenie zasad kontroli wykonywanej przez licencjodawcę dotyczącej używania znaku

W interesie licencjodawcy jest kontrola prawidłowości korzystania ze znaku przez licencjobiorcę. Strony powinny ustalić przebieg kontroli w taki sposób, aby nie zakłócał on działalności przedsiębiorstwa licencjobiorcy. Licencjobiorca powinien mieć możliwość weryfikacji korzystania przez licencjobiorcę ze znaku zgodnie z postanowieniami umowy, czyli czy przestrzega granic terytorialnych używania znaku, zakresu towarów na jaki została mu udzielona zgoda na korzystanie ze znaku oraz sposobu oznaczenia towarów.

 

11. ustalenie obowiązku wskazywania przez licencjobiorcę oznaczenia „lic.” w sąsiedztwie znaku towarowego lub jego brak

W zależności od decyzji stron:

  1. licencjobiorca może być zobowiązany do wskazywania oznaczenia „lic.” w sąsiedztwie znaku albo
  2. licencjobiorca według swojego uznania może korzystać z oznaczenia „lic.” w sąsiedztwie znaku, w tym wypadku możliwe będzie wystąpienie przez licencjodawcę z żądaniem korzystania z oznaczenia „lic.” w sąsiedztwie znaku, które to żądanie licencjobiorca będzie zobowiązany spełnić
  3. licencjobiorca może nie mieć prawa do wskazywania oznaczenia „lic.” w sąsiedztwie znaku.

 

12. ustalenia dotyczące wpisu licencji do rejestru znaków towarów

Wpis do rejestru znaków towarowych również jest zależny od decyzji stron. Strony mogą postanowić, że licencja nie zostanie wpisana do rejestru lub ujawnić licencję w rejestrze. W przypadku wpisu licencji do rejestru należy uregulować zasady, która ze stron dokona wpisu oraz pokryje koszt wpisu.

 

13. postanowienia dotyczące zabezpieczenia licencjodawcy w przypadku naruszenia przez licencjobiorcę zasad korzystania ze znaku towarowego np. kara umowna

Istotnym jest, aby licencjodawca zabezpieczył swoje interesy i zawarł w umowie postanowienia na wypadek, gdy licencjobiorca naruszy postanowienia umowy, w tym przede wszystkim zasady korzystania ze znaku. Najskuteczniejszym i najpowszechniejszym tego typu zabezpieczeniem jest zastosowanie kary umownej. Wysokość kary umownej powinna być ustalona w oparciu o wartość znaku towarowego, którego licencja dotyczy. W przypadku braku jakichkolwiek postanowień zabezpieczających licencjodawcę będą miały zastosowanie zasady ogólne zawarte w kodeksie cywilnym, czyli obowiązek naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wynikania zobowiązania. Należy jednak pamiętać, że w takim przypadku licencjodawca będzie zobowiązany do wykazania szkody jaką poniósł i tego, że szkoda ta ma związek z działaniem bądź zaniechaniem licencjobiorcy.

 

Tę “szczęśliwą 13-stkę” stosujemy w przygotowywanych przez nas umowach. Strony mogą dowolnie modyfikować te elementy ale nie powinny ich pomijać.

Jeśli potrzebujesz pomocy w sprawach dotyczących znaków towarowych skontaktuj się z nami https://lgl-iplaw.pl/kontakt/ lub skorzystaj z wzoru umowy licencyjnej dostępnego w naszym sklepie internetowym https://lgl-iplaw.pl/sklep/.